Czarodziejska góra, Galeria Sztuki Współczesnej BWA Sokół

 

Czarodziejska góra, Galeria Sztuki Współczesnej BWA Sokół, Nowy Sącz, 2015

 

 

Artyści: Bogdan Achimescu, Pio Bujak, Karolina Grzywnowicz, Kornel Janczy, Angelika Markul

Kuratorka: Magdalena Ujma

Więcej informacji: http://www.bwasokol.pl/

Czarodziejska góra

Wystawa zbiorowa. Składają się na nią dzieła stworzone specjalnie, z uwzględnieniem specyfiki Galerii Sokół, Nowego Sącza i całego regionu Sądecczyzny. Wątkiem przewodnim jest idea gór. Jak powiedział wybitny kurator wystaw sztuki współczesnej Harald Szeemann – góry to bowiem miejsce, gdzie nasze umysły mogą sięgnąć nieba… – dlatego obdarzone dużą liczbą kulturowych znaczeń, góry wciąż inspirują artystów do przedstawiania dzikiej natury.
Na wystawie zaprezentujemy prace wynikające ze specyficznego wpływu – oczarowania czy też przyciągania – jaki góry mogą wywierać na ludzi. Region, którego stolicą jest Nowy Sącz, jest w dużej części górski, gdzie aż mnoży się od pasjonujących historii, czasami fikcyjnych, lecz mających początek w realnych, związanych z naturą, wydarzeniach. Odniesienie do dzieła Tomasza Manna ma charakter aluzji – daje sygnał, że interesuje nas mitologia gór, efekt oddalenia od problemów „zwykłego” życia, objęcie wzrokiem rozległej panoramy świata, bliższy kontakt z niebem.  

Zainspirowana autentycznymi historiami ludzi, których życie w górach splatało się z pasją twórczą, wystawa stawia pytania o atrakcyjność i siłę przyciągania gór takich, jak Beskidy czy – szerzej – Karpaty, o ich znaczenie i wpływ na ludzi. Część Karpat, znajdująca się w aktualnych granicach Polski, po krwawej historii wojennej, zaczęła przyciągać społecznych outsiderów i osoby pragnące zmienić swe życie, by wieść je w zgodzie z naturą, w sposób bardziej twórczy niż „na nizinach”. Ta romantyczno-inteligencka mitologia Beskidów jest wciąż tworzona. Góry te były zasadniczo terenami wiejskimi. Związane są także z początkami ruchu turystycznego w Polsce, niektóre miejsca w regionie są ważne dla rozwoju idei leczenia przez kontakt z naturą i klimat, czyli przyrodolecznictwa (sanatoria, wody lecznicze).

Wystawa stanie się wreszcie odbiciem fascynacji górami, która wywołuje u niektórych ludzi  potrzebę sprawdzania się w trudnych warunkach: ekstremalnych doświadczeń, izolacji, poszukiwania granic ciała i umysłu, doświadczania wolności czy nawet pogrążenia się w szaleństwie i samozatraceniu. Jest zarazem refleksją nad współczesnym obrazem gór w kulturze.