Mapa nieba

 

Mapa nieba

 

 Mapa nieba. Niebo to prawdopodobnie najbardziej demokratyczna część krajobrazu. Należy do każdego, niezależnie od statusu społecznego, wyznania, miejsca zamieszkania czy wykształcenia. Dzięki temu nocny firmament, w zależności od oglądającego, odbierany może być na poziomie czysto estetycznym, symbolicznym (religia, mitologia), może służyć celom praktycznym (wyznaczanie tras w żegludze) czy wreszcie sam w sobie być obiektem badań naukowych. Podobnie jest z obrazami nieba wykonywanymi przy pomocy narzędzi będących przedłużeniem naszego wzroku, takich jak teleskop. Fotografie kosmosu wykonywane w celach naukowych, licznie rozpowszechniane także w literaturze popularnej oraz w internecie, szybko zaczynają funkcjonować również na poziomie czysto wizualnym – jako piękne obrazy. Ponadto stanowią one mocną pożywkę dla fanów rozmaitych teorii spiskowych czy pseudonaukowych. Różne możliwości percepcji wizualnych informacji naukowych, ich interpretacja, funkcjonowanie w kulturze popularnej oraz wpływ na kształtowanie naszej wiedzy o świecie, stanowią punkt wyjściowy dla koncepcji Mapy nieba.

W pracy wykorzystałem fotografię Ultra głębokie pole Hubble’a, zrobioną przy pomocy Kosmicznego Teleskopu Hubble’a. Jest to jedna z najsłynniejszej serii czterech sięgających najdalej zdjęć astronomicznych wykonanych w świetle dziennym przez owo urządzenie – ukazane na niej obiekty oddalone są od ziemi o około 13 mld. lat świetlnych. Wspomniane fotografie stały się przełomem w badaniu kosmosu, potwierdzając między innymi prawo Hubble’a (głoszącego, iż rozszerzanie się wszechświata przyspiesza) czy zasadę kosmologiczną (wszechświat w wielkich skalach jest jednorodny). Pomimo naukowego charakteru, zdjęcia szybko opuściły elitarne, wysoko wyspecjalizowane środowisko i trafiły do szerokiego grona odbiorców. Piękne, rozbudzające fantazję obrazy szybko uzyskały status ikonicznych.

Praca Mapa nieba składa się z kilkudziesięciu obiektów-sampli. Ma ona przy tym strukturę otwartą, albowiem ilość elementów może być potencjalnie nieskończona. Tym samym kształt oraz wielkość instalacji nigdy nie jest ostateczna. Kształty poszczególnych sampli inspirowane są modelami naukowymi, architekturą oraz designem niezrealizowanych projektów.